En sevdiğim film The Notebook değil ya,hep bu yüzden kaybediyorum.
Amınakoyim. Kaşar olmak lazım bu zamanda değer görmek için. Durmadan kitap okuyan,ukala biri olursan kimse gelip seninle konuşmak istemiyor. Göt açarsan olur ama. Hem de hemen.
Sikeyim böyle işi. Şansımı da. Her boku.
[Flash 9 is required to listen to audio.]
ne kadar uzakta olursan ol söylediğim tüm şarkılar seni bi şekilde buluyor.
Söz verdim sevdiğim birine,artık mutluluk taşan yazılar yazacağıma. Ve kendimi yazılarımla seveceğime.
İnsanlara kendimi açmam gerekliymiş. Kendimi aşmam. Kabuğumdan çıkmam ve kendimi göstermem. Herkesten,her şeyden saklanıyormuşum. Aşktan,sevgiden,tebessümlerden,ezilişlerden,hakaretlerden. Her şeyden.
Bir söz verdim. Ağzımdan kelimelere sızmasa da,gözlerimle attım imzamı. Ağır maddeleri kabul ettim. Bedeli mutluluğum olacak maddelerdi.
- Ağlamayacaktım okulda,gerekirse sıkmaktan dişlerim kırılacaktı. Ama ağlamak yoktu. Çok gerekliyse tuvalete gidilip ağlanacaktı.
- Ezdirmeyecektim artık kendimi. Kimseye,hiçbir şey için.
- Daha az kitap okuyacak,sınıftan çıkacaktım. (en ağırı buydu)
- Yabani olmaktan vazgeçecek, yeni insanlarla konuşacaktım.
- Kendimi seveceğim. Aynaya gülen bir suratla bakacaktım.
- Ağlarken bile gülmek zorundayım. Beynim mutluluk hormonu salgılasın diye.
- Üzgün olduğumda hep aynı şarkıyı dinleyecektim. (Mat Kearney - Sooner or Later)
- Birini sev sev sev.
- En azından deneyeceğim.
- Mutlu olmak için savaşacaktım.
Çok sevdiğim birinin dediğine göre tüm bunları yaparsam,mutlu olacağım. Tabii önce kendimi sevmem gerekliymiş. Açıkçası pek emin değilim ne yapacağımdan,hangi maddeden başlayacağımdan. Hiçbir şeyden emin değilim.
Biri bana bu kadar değer vermişse,onca satırı yazmışsa,zamanını ayırıp beni gözlemlediyse… Onun için yapmam gerek.
Siz de kural koyun kendinize,hemen şimdi. Yazın maddeleri bir kağıda. Atın altına imzanızı. Ve söz verin,bu kez mutlu olacağız.
Er ya da geç.
Başaracağız.
